آیا واقعا امنیت از بشکه بیرون می آید؟


فیاض زاهد

رویداد۲۴ چند روز پیش سعید لیلاز از اعضای شورای مرکزی حزب کارگزاران در گفت و گو با روزنامه اعتماد گفت: صلح از توپ می آید نه از توافق! کاغذ چیزی نمی دهد، کاغذ چیزی نمی دهد.” این سخنان در زمانی بیان شد که امکان امضای توافقنامه احیای برجام بیش از هر زمان دیگری افزایش یافت. به همین دلیل اصولگرایان و رسانه هایشان از لیلاز حمایت کردند و اصلاح طلبان از او انتقاد کردند.

دکتر فیاض زاهد، استاد تاریخ و مصلح سیاسی، یکی از منتقدان سخنان لیلاز است. او به رویداد۲۴ می گوید: یکی از مولفه های صلح و امنیت، لوله توپ و تفنگ است، اما این همه ماجرا نیست، زیرا اگر اقتصاد مناسبی نداشته باشید، نه تنها نمی توانید لوله توپ قوی داشته باشید، بلکه همچنین نمی تواند شکم سربازی را که می خواهد تفنگ حمل کند بخورد ماهی را اشباع کنید.

وی می گوید: قدرت نظامی یکی از پایه های تامین امنیت ارضی و منافع ملی است. در دنیای پر هرج و مرج امروز هیچ کاری بدون لوله و تفنگ انجام نمی شود. اما برای اطمینان از صرفه جویی و پر کردن روده همان سربازی که قرار است لوله تفنگ و توپ را بگیرد نیز یک اصل مهم است. وقتی جامعه ای دچار مشکل اقتصادی می شود و به جایی می رسد که مردم و سربازانش گرسنه و ضعیف هستند، بعید است که لوله تفنگ را به دشمن نفروشند. هم در ایران و هم در کشورهای دیگر این اتفاق افتاد.


بیشتر بخوانید: «تکرار می کنم» دیگر مطرح نیست/ رضا پهلوی و حسین شریعتمداری در حذف اصلاحات اختلافی ندارند

حتما بخوانید:
سدیم لوریل سولفات = Sodium Lauryl Sulfate سدیم لاریل سولفات

زاهد می‌گوید: «باید بدانیم امنیت سایر پایه‌ها مانند اقتصاد، معنویت بالای زمین، قدرت پاسپورت، لبخند بر لبان مردم و… نیز از مسائل و پایه‌های امنیت است. جالب اینجاست که یکی از ساده ترین تعاریف توسعه، توسعه مبتنی بر لبخند افراد است. یعنی درآمد سرانه کشور به سطح بسیار بالایی برسد تا بتوانیم لبخند مردم را ببینیم. در دنیای امروز، شما نمی توانید فقط یک ایمنی را پشت لوله تفنگ قرار دهید، زیرا این اتفاق به طور طبیعی در طول تاریخ رخ نداده است.

این فعال و کارشناس سیاسی با بیان اینکه بودجه نظامی کشورهای همسایه ما چندین برابر بودجه نظامی ایران است، گفت: وقتی بودجه نظامی ایران را با کشورهای همسایه مقایسه می کنیم اعداد بسیار بزرگ و وحشتناکی را می بینیم. مثلاً امارات 5 برابر ایران یا آمریکا برای مسائل نظامی بودجه اختصاص داده است که اصلاً قابل مقایسه با بودجه اختصاصی ایران نیست. اما این بودجه چگونه تامین می شود؟ طبیعتاً با اقتصاد پویا و مناسب می توان بودجه نظامی را افزایش داد و سطح آن را ارتقا داد.

زاهد می گوید: حتی اگر بخواهیم یک توپ خوب و یک توپ خوب داشته باشیم، باید اقتصاد قوی داشته باشیم، ثروتمند باشیم و توسعه متوازن را ترویج دهیم. ما باید بتوانیم از کارخانه های خودروسازی، پروژه های مسکن، خطوط لوله نفت و غیره محافظت و حمایت کنیم.

وی با اشاره به سخنان لیلاز مبنی بر اینکه کاغذ چیزی نمی دهد، کاغذ چیزی نمی دهد، گفت: همه معاهدات بین المللی روی کاغذ نوشته شده، نقشه ایران فقط روی کاغذ است، خطوط سرزمینی روی کاغذ است. به نظر من سخنان سعید لیلاز بوی پوپولیسم می دهد و البته طبیعی است که همین کاغذ قدرت کشور را نیز مشخص می کند. بدون اقتصاد پویا نمی توانید یک لوله توپ قوی بسازید.

حتما بخوانید:
رئیس ستاد بایدن می گوید به قدرت رسیدن "به همین ترتیب نخواهد بود"

وی ادامه می دهد: راه رسیدن به یک اقتصاد پویا از طریق ارتباط و تعامل با جامعه جهانی است، اگر کسی بگوید فقط با برجام به بهشت ​​می رسیم، قطعا احمق است، اگر کسی بگوید با پاره کردن به توسعه و پویایی می رسیم. تاکید رهبری بر گفتگو نشان از تسلط ایشان بر مسائل دارد، اگر ایران به برجام برنگردد و خود را احیا نکند، ایران نمی تواند وارد جامعه بین المللی شود و در دو مرحله سال ها در تمامی امور از جمله حمل و نقل، بیمه و … با سوالات و مشکلات زیادی مواجه خواهیم بود.

زاهد با بیان اینکه طبق آمار ایران هر لحظه فقیرتر می شود، گفت: اگر نتوانیم با کشورهای دیگر به ویژه همسایگان خود مقایسه کنیم، اگر نتوانیم به سطح مناسبی از رفاه و اقتصاد برسیم، نسل های آینده هرگز ما را نخواهند بخشید. هیچکس از کاهش قدرت نظامی ایران صحبت نمی کند، اما با قطع رابطه با سایر کشورها به قدرت نخواهیم رسید. واقعا نمی دانم لیلاز این حرف ها را برای چه هدفی می سازد. سعید باید از خود بپرسد که چرا اصلاح طلبان به این موضوع واکنش نشان دادند و رسانه های امنیتی پشت سر او آمدند و از او حمایت کردند.